صفحه اصلی » ازدواج در فداغ » نحوه برگزاری مراسم ازدواج

نحوه برگزاری مراسم ازدواج

در گذشته مراسم ازدواج هفت روز و هفت شب بوده و درمنزل عروس و داماد هر هفت روز و هفت شب به میهمانان که اکثر مردم فداغ بوده نهار و شام می دادند و به علت خرج های زیادی که در این مراسم انجام می گرفت وبه مرور زمان مراسم عروسی به دو روز و دو شب تبدیل گشت.
مراسم ازدواج در فداغ ، در منزل عروس و داماد صورت می گرفته و چند روز قبل از عروسی خانه های خود را با آویزان کردن پرچم های رنگی و پارچه های متفاوت زیبا و رنگا رنگ می کردند.

روز اول مراسم ازدواج

مردها برای پخت غذا برای ظهر میهمانان تلاش می کردند. برنج و خورش درست می کردند. زنها هم در صبح اول بعد از رقص و پایکوبی ، سینی های تزئین شده و پراز لباس های رنگارنگ را از منزل داماد با پای پیاده به منزل عروس می بردند و ترانه و بیت های محلی سر می دادند و بعد از چند لحظه با رقص و شادی دوباره به منزل داماد بر می گشتند و میهمانان عروس در منزل عروس و میهمانان داماد در منزل داماد برای صرف نهار حضور داشتند.
بعد از ظهر روز اول هم زنان دوباره سینی های تزئین شده و پر از لباس را که لباس شب عروس می باشد از خانه داماد به منزل عروس می بردند و بعد از رقص و شادی دوباره به منزل داماد برای صرف شام بر می گردند. بعداز صرف شام مردها در جلوی منزل داماد رقص محلی ( سه پا ) و بعد از آن چوب بازی می کنند ، در منزل عروس حِجلِه ای در وسط خانه ی تزئین شده عروس در آن حجله می نشیند و تمام مردم برای رقص و دیدن عروس به منزل آنها می روند و سکه و تنقلات بر سر عروس می پاشند و در اواخر شب اول هم از طرف منزل داماد سینی های تزئین شده حَنا که بر روی سر زنان گذاشته شده همراه با مردان که جلوتر از زنان حرکت می کنند بعد از آن هم مراسم حنابندون عروس را شروع می کنند وبعد از کمی رقص و شادی سینی حنای منزل عروس را برداشته و به طرف منزل داماد حرکت می کنند و بعد از آن مراسم حنابندان در هر دو منزل را شروع می کنند وپاها و دست های عروس و داماد را با حنا رنگ می کنند.

روز دوم مراسم ازدواج

مردها دوباره به سمت دیگ ها وپخت غذا می روند و زن ها رقص و پایکوبی می کنند و مراسم هایی مانند اَکُرُشی : که بالا و پایین می پرند و بیت ها و ترانه هایی را تکرار می کردند و بقیه جواب می دهند اَکُرُشی. اُش گُلی جان : دونفر ، دونفر انجام می دهند و یک نفر به راست می پرد و دیگری به سمت چپ و با این حال دست هم می زنند و می گویند اُش گُلی جان. و دیگر پایکوبی ها و اَلمانی و رقص های گوناگون می باشد.
میهمانان نیز بعد از صرف نهار و رقاصی خود را برای بعد از ظهر روز دوم آماده می کنند که این روز به روز « سَرتِراشی » یعنی اصلاح سر و صورت داماد معروف است آماده می کنند. در این روز زنان در منزل رقاصی و مردان در بیرون از خانه رقاصی و چوب بازی می کنند و بعد از آن برای اصلاح داماد به سمت حِجلِه ای که در حیاط منزل داماد بسته شده می روند و بعد از آن داماد را به بیرون از منزل می برند که به اصلاح محلی « سَرِ آب » می برند و لباس داماد را عوض می کنند و برتن داماد شال و قَبا می کنند که این لباس شبیه لباس قشقایی می باشد و بعد از آن داماد با مردها صورت بوسی می کنند و سوار بر اسب می شود و به سمت مادر و زن ها می رود و آن ها هم دسته های گل را به سمت داماد و حلقه های گل را در گردن داماد می اندازند و سکه ها و پول و تنقلات بر سر او می ریزند و تبریک می گویند و مردها هم با اسب های خود مسابقه می دهند و بعد از آن با تفنگ های خود نشانه ای را هدف گذاری می کنند و بیشتر وقت ها این نشانه یک کَلِّه قند بوده که از راه خیلی دور نشانه قرار می دهند و هرکس تیرش به هدف بخورد با اسب خود در محوطه شادی کنان جست و خیز می کند.
درشب آخر هم بعد از صرف شام و رقص و چوب بازی و رقاصی زنان ، چند نفر از آقایان برای اجازه از طرف خانواده ی داماد به طرف خانه عروس می روند و در رأس همان ساعتی که پدر عروس اجازه می دهد داماد و چند تن از مردم با اسب و تفنگ به سمت منزل عروس حرکت می کنند و بقیه هم پیاده این مسیر را طی می کنند و داماد با اسب خود وارد خانه عروس می شود و بعد از اجازه از پدر و مادر عروس افسار اسب اش را به دست مادرش می دهد و خودش به سمت حِجلِه عروس می رود و کنار عروس می نشیند و هدیه ای را به او می دهد و زن ها هم بیت محلی غم انگیز که بیت « وَری » معروف است می خوانند و عروس دو پارچه را دور دستانش می گذارد و چشمانش را می بندد و اشک می ریزد و بعد داماد با اسب سفید وتزئین شده عروس را بر آن سوار می کند و خود تفنگ اش را بردوش و افسار اسب را می گیرد و او را به خانه ی خود به اتاقی که حِجلِه رنگا رنگ و زیبا بسته شده می برد ولی عده ای هم اجازه نمی دادند که داماد برای آوردن عروس به منزل آن ها برود و به نیابت از داماد پدر یا مادر او افسار اسب را گرفته و عروس را به منزل داماد می آورد البته لازم به ذکر است در زمانی که عروس به منزل داماد می آید گوسفندی را جلوی پای عروس قربانی می کنند و در پایان مراسم حلواهایی که از برنج در بعد از ظهر دوم در منزل عروس درست کرده اند به خانه داماد می آورند که این حلوا را در سینی هایی می گذارند و روی سینی یا حلوا را با پارچه سبز می پوشانند و این حلوا را به میهمانان می دهند که این حلوا به حلوای عروس معروف می باشد و روز سوم بعد از عروسی که به روز « واطَلَبین » معروف است.
واطَلَبین یعنی روز طلبیده شدن یا دعوت شدن می باشد و عروس و اقوام و خانواده داماد به منزل عروس برای صرف غذا دعوت می شوند. در زمان های بعد از عروسی مردم هر کدام مبلغی پول یا یک کالا را به عروس و داماد هدیه می کنند و آن ها نیز مقداری آجیل و شیرینی را در یک پلاستیک می کردند و به شخصی که هدیه آورده می دهند و این که هم اکنون نیز وجود دارد به « لیگُشُن » معروف است ولی در این دوران رسم های قدیمی روز به روز کهنه تر می شود و گرد و غبار بر روی آن ها می نشیند و جای خود را به رسم های جدیدی می دهند و شبیه به عروسی های شهرستانی ها می شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

You can add images to your comment by clicking here.